|
|
Mektup
Uzak
Uzak bir şehrin,
Işıksız rıhtımından yazıyorum...
Sarhoş gemicilerin delice güldüğü
Ve liman yosmalarının üç kuruşa öldüğü bir yerden...
Şimdi içimde bırakılmışlığın en rezili
Ve gözlerimde ölmüş denizin rüzgârları var...
Bu gece yine yapayalnızım...
Susuk bir yanlışlık bu bendeki
Çaresiz
Ve şikâyetsiz...
Avucuna tükürülmüş kör bir dilenci düşün,
Ve sustur onu,
İşte öyle...
Buraya yağmurlar hep sensiz yağıyor
Sen varsın baştan sona bütün şarkılarda
Balık sırtlarında senin gözlerin var
Gözlerinin kalleş seslenişi var bütün vapurlarda
Ne yaptığının fakında mısın?
Farkında mısın hiç tadı yok sensizliğin?
Sana aç olmak, sana muhtaç olmak ne korkunç
Görüyor musun?
Sensiz ne deli şeyler oldu hak...
Bak;
Bilmediğim şeyleri arıyorum ıslak sokaklarda,
Ve bak ki......
Artık sussam mı diyorsun?
Peki....
Kendimi koydum zarfın içine...
Susmak ne ki?